सहदेव र श्रृजना ~World of Words by Sahadev~

This Space for you.Please Express yourself!

सुक बहादुर SLC पास भए पनि कलेज पढ्न सकेन आर्थिक अबस्थाले गर्दा। ।२, ४ बर्ष गाउघरमै खेतिकिसानी गर्नथाळयो।जागिर पाउन गार्हो

रिष्ट पुस्ट खाइळागदो शरिर।आखिरमाशुक बहादुरले  पुलिसमै जागिर खाने निधो गरयो।देशको सेबा पनि भन्न पाइने  जागिर पानि खान पाइने!भबिष्य राम्रो।

।शुक बहादुर छानियो परहरि जबान को लागि।बुढा भ‘का बा आमालाई र उसलाई पनि डर थियो माओवादि को फन्दा मा परिएलाकि भन्नेतर धन्न तेसतो भएन॥जागिर पक्का भएपछि बीबाह गर्ने सुर कस्यो र तेहिसाल बिहे पनि भयो।बिबाह पछि  नियुक्ति पायो काठमानडूमा।भरखर भित्राएकी दुलहि बोकेर शुक बाहदु‍र हानियो काठमानडू।महगो शहर सागुरो डेरा दिन कट्दै गयो गारो सारो! शुक बहादुर को मुख्य काम बडेमान को लौरो बोक्नु ,हेल्मेट लगाएर आन्दोलनकारीलाई जतिसक्दो पिट्नु र तितर बितर पार्नु।थरि थरि को आन्दोलन को ढुगा मुढा खा;को अनुभब छ शुक बहादुरलाई।आज भोलि पेट्रोलियम पदार्थ को मुल्य बडेको बिरुद्दमा घनघोर आन्दोलन चलिरा‘छ।शहरा‘ शुकबहादुर  लाई सास्ति छ आजभोलि।धेरैलाई पिट्यो शुक बहादुरले यसपालि॥तर आजउसको  दुर्भाग्य कुनै  बिद्याथिनेताले हानेको डु‘गाले शुक बहादुरको आखामा चोट लाग्यो रगत को धारा बगाउदै भीड बाट अलग पारियो शुक बहादुरलाइ!

साझ घर फिर्ने बेला सम्म रगत बगिरहेको थियो।डेरामा स्वास्नि मट्टितेलको जर्किन बोकेर शुक बहादुरको बाटो हेर्दै थिइन।"मट्टितेलको भाऊ बढेछ,भन्ने बिती्कै पनि पाइन्न रे, पैसा पनि छैन के गर्ने हो भन्दै शुक बहादुरको चोट सुमसुमाउदै  गुनासो पोखन थालिन् शुक बहादुर भन्दैथियो एक दुई दिन बाटो हेरौ ,आन्दोलन चर्किरा‘छ  भाउ घटि पो हालछ् कि?!

शुक बहादुरकि बुढिलेजर्किन भुईमा राखेर  शुक बहादुरलाई  काख मा राखेर सुम्सुमाउन  थालिन्।

सहदेब

timrai aagla aagla Bhaban haruma
timrai Rukho bakchhasthala maa
yo Nepali ko Youban kaal bityo
Khayo,kam garyo maryo moj garyo

mero pyaro America

jaba ma chadhera Train ra Bus
sair garchhu Manhattan ani central park
swapna gagan bata su-sital jal
sukha smriti  ani Dollor  barsanchha rimjhim

mero pyaro America

kali,Mexican  ani Chinese  ko aanchal pakri
malle kati khojira chhu  meri mayalu
Sapana chusne  haru ufri ufri
aru homeless ra lafanga haru halli halli

mero pyaro America

ti abiral parisrami Hattharu
Thake pani Nathake ko jasto garnu parne
resturent ani  store  ko charai kunama
khojdai chhu mero sapana

mero pyaro America

Hudson river  tyo Lady Liberty
tyo Empire state bulding or tyo coney Island
Tara mero hridaya ma Nepal ko chitra
aai rahanchha hardam pabitra

bhagya lahar maa lahari lahari
Aaipuge ma yas Gajabthal  maa kasari
tara khed chhain timro aakriti
lekhiyako chha yo hamro Bhagya bhari

mero pyaro America

म मेरो देश कीन फर्कौ ?

भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

सगरमाथा र बूद्द जन्मेको देश भनेर म कत्ति सम्म गर्ब गरौ?

देश को ळागी थुप्रै मरे म कीन बेर्थमा मरू?

बेर्थमा मर्न का लागी म मेरो देश कीनं

फर्कौ ?

न म स्बतन्र बोल्न सक्छु न त नीरध्कक कतै डुल्न सक्छु

न म फुल बनेर कतै फुल्न सक्छु

म आतन्क बन्न सकदीन ,कसैको निहत्या हत्या गर्ने शैनिक बन्न सकदीन

न त म लठेत बनेर कसैलाइ मरणास्नन पिट्नै सकछु

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ

देशै फर्के भनेपनि

म पाईला राख्ने बीतीकै रगत रगत देख्ने छु बाटोभरी

ईषाभेट्नेछु आखाभरी

भोक देख्नेछु मनभरी

शोक देख्नेछु आगन भरी

महीनौ देखीको बेबारीशे ळाश को गन्ध पाउनेछु टाढैदेखी

म सडक भरी ढू‘गामुढा देख्ने छु

काला टायरका धुँवाहरुको बीरोध भेट्नेछु

ळाग्ने छ कतै यिढू‘गामुढा र टायर हरु म फर्के को बिरोधमा बरषिरहेछन्

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

म हिडीरहने सडकमा कृशणाभिर तगारो बन्ने छ

बाटा भरि म एम्बुसका तार हरुमा जेलिने छु

म थाहै नपाई गृहयुद्द को भुमरीमा फस्ने छु,

म जस्को पनि गोलि को शिकार बन्न सक्ने छु,

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

मेरो गाऊ तर्ने त्यो पुल छैन रे,

बष्रौ भयो ओईलाऐको सयप्रत्री ,जसमा कुनै फुल छैन रे,

मेरो स्कुलमा त आर्मि बयारेक बस्यो रे

मेरो घर खालि गरी माओवादी बस्यो रे

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

मेरो देश जहा हत्याराहरु हत्या गर्न हत्याराहरुको साथ रमाऊछन

शाशकहरु शाशन हैन शोशण गर्न तम्मसिनछ्न

शाशकहरु शोशण गर्न शोशकहरुको हात चाहन्छन्

म मर्न सक्दिन शाशक हरुका लागि,

म गाऊन सक्दिन भक्ति गित राजाहरुका लागी,

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

त्यो देश जहा वालबालिकाहरु टूहुरा बनिरहेछन्

आमा बाहरु बेसहारा बनिरहेछन्

बुद्द सदाझै मौन बसिरहेछन

युद्द झन् झन् चर्किरहेछ

हिमाल पलपल गरेर पग्लिरहेछ

मन झन झन् टाढि रहेछ,

अनि भनत म मेरो देश कीन फर्कौ ?

सहदेब

Poem Dedicated to Zidane

भावहरु

देशको एक चर्चित फोटो पत्रकारलेआफ्नो एकल पोटो प्रदर्शनिको आयोजना गरेछन शिर्षक थियो "भावहरु"।जसमा दु:ख,पिडा र अभाबमा छट्पटाएका बिभिन्न दीन दु:खी व्यक्तित्वहरुका अनुहारनै फोटो बनेको थीयो।फोटो को मुल्य ५ हजार भन्दा माथि थियो।

मोतिलाल सडकमा भारि बोकेर कमाई खाने मान्छे हो। उसलाि कसैले सुनाइदियो" सुनिस् मोतिलाल तेरो फोटो त फलानो ठाउमा झुण्डाएर  राखहेको छ रे,१०हाजर पर्छ रे तेरो फोटोको"उसलाि थाहा थिएन कसैले उसको फोटो खिचेको छन् भनेर।फेरि सोच्यो म जस्ता झुत्रे झाम्रे को फोटोको मोल १० हजार!!!उसलाइ कताकता डर लाग्यो,जिन्दगिमा पोटो खिचेको सम्झना छैन

नागरिकता बनाउन बाहेक ।मेरो फोटो कस्ले खिच्यो?किन खिच्यो  कतै केहि अनर्थ पो  हुन लाग्या हो कि भन्दै  सोध्दै खोज्दै प्रदर्शनि स्थल पुग्यो।ढोकैमा बसेको पाले ले भित्र जान पाउदैनस् जा,,,, ,,,,  भनेर  हप्कायो।मोतिलाल भन्दै थियो"भित्र मेरो फोटो छ रे तेहि हेरौ भनेर आ‘को! "ल ल जान पाउदैनस् फेरि हेरेर के गर्छस्?किनने होइन क्यारे!टिकट काट्न सक्छस??टिकक पैसा सुनेर उ थचक्क भुइमा बस्यो।आफ्नो फोटो पनि हेर्न पाइएन भनेर उसलाई कस्तो कस्तो लागि रहयो

भित्र प्रदर्शनि भब्य चलिरहेको थियो।हरेक को हातमा र;गि च‘गी पेय पदार्थ थियो।धेरैजसो चाहि त्यहि फोटोको प्रश‘शा गर्दै थिय जसमा मोतिलालको भाव थियो।एकजना  बिदेशि पाहुना फोटो पत्रकारलाई स्याबासि दिदै उसको कलाको प्रशशा गर्दै उक्त फोटो तुरुन्तै किन्यो।प्रत्रकार खुशिहुदै  बिदेशि पाहुना लाई बिदा गर्न बाहिर निस्कयो।चौरमा  थच्रक्क बसेको मोतिलाललाई पत्रकारले देखेर तुरुन्तै उसको अर्को फोटो खिचि हाल्यो।पत्रकार खुशि हुदै ल्याब भित्र छिरयो,मोतिलाल थकित हुदै आफ्नो बाटो लाग्यो।

सहदेव

मेरो मकवानपुर

मेरो मकवानपुर!
मेरो मकवानपुर!!
मेरो प्यारो प्यारो मकवानपुर!!!

कहिले दामन पालुंगको    डाडोमा  गएर शान्ति   खोज्दो हो,
गढीको उकालोमा  दिन भर पसिना बगाउदो हो,
फापरबारिको फाटभरी    आशाको बिऊ  छर्दो  हो,
चेपांग र प्रजा गाऊ पुग्न सकिएन भन्दो हो ,
तर   सबैले माया मारेको देख्दा उसको मन धुरुधुरु रुदो हो!

मक्रानचुलि र सामरीको भन्ज्याङ्ग भन्ज्याङ्ग  चहार्दो हो,
माइला काजि र तारा प्रसादहरुको कथा ब्यथा  पनि सुन्दो हो,
चमेली दिदिको सफलता सबैलाई सुनाउदो हो
गाऊ गाऊबाट उठ गीत मिली जुली गुन गुनाउदो हो
 तर सबैले माया मारेको देख्दा उसको मन धुरुधुरु रुदो हो!

 
रातोमाटेमा    बगेको रगत उसलाई पनि दुख्दो हो,
शहिद स्मारक गएर  शहीदको  सपना खोज्दो  हो,
रानीबनकी    चरीसंग साइनो पनि त  गास्दो हो,
हुप्राको चौर होस वा तराईको गौर सबैलाई आफ्नै छातीमा स्वागत गर्दो हो
 तर सबैले माया मारेको देख्दा उसको मन धुरुधुरु रुदो हो!

अनिल  , अनन्त, बिशे संगै कतार मलेसिया पुग्दो हो   
ठूला ठूला देश पुगेकाहरु संग ठुलै आशा गर्दो हो ,
गाऊ घर छाड़ी जानेलाई नजाउ पनि त भन्दो हो
तर सबैले माया मारेको देख्दा उसको मन धुरु धुरु   रुदो हो

भुटनदेबी र चुरियामाई संग हाम्रो सुरक्षाको  भाकल पनि गर्दो हो,
पिपलबोटमा  दिन भरी पर्खेर बस्दो हो,
राप्ती खोलामा कत्ति दुःख पीडा पखाल्दो  हो ,
पदम् पोखरी होस वा   हेटौडाबजार सबै तीर डुलेर सोध्दो हो,
कहिले आउला परदेशी भनि  आँखा तन्काउदो हो ,
 तर  सबैले माया मारेको देख्दा उसको मन धुरुधुरु रुदो हो!

मेरो मकवानपुर!
मेरो मकवानपुर!!
मेरो प्यारो प्यारो मकवानपुर!!!

Ma Goru! Hami Goru