झरी पर्यो बेस्सरी ओड्ने एउटा छाता छैन
उधारो यो जिन्दगीको हिसाब राख्ने खाता छैन
मायालुलाई भेटु भन्दा उन को ठाउँ पता छैन
हुरी चल्यो बेस्सरी ओत लाग्ने छानो छैन
उधारो यो जिन्दगी को भर्ने कुनै मानो छैन
मायालुलाई भेटु भन्दा उनको ठाउँ पता छैन
पहिरो गयो बेस्सरी खेत बारी केही छैन
उधारो यो जिन्दगीको बोक्ने कुनै भारी छैन
मायालुलाई भेटु भन्दा उनको ठाउँ पता छैन
| अलिकती के रिसाएथे कबिता कोरेछौ मलाई भन्न छोडि तिमीले दुनियाँलाई सुनाएछौ एउटै छानो मुनी बसेका छौ हुन सक्छ तल माथि तिमीले छोडि गए देखि मेरो दुखी रा’छ छाती अलिकती के रिसाएथे कबिता कोरेछौ अलिकती के रिसाएथे कबिता कोरेछौ बगेछ आसुँ तिम्रो, सुने दुखेछ रे मन अलिकती के रिसाएथे कबिता कोरेछौ |
पहाड भएर जनमनु पीडा रहेछ
गर्वमै अड्किएको शिशु जस्तो,
अब त यही पीडानै जीबन भएको छ
सदीयौ देखि स्थीर उभिएको छु
कसैको लागी वारी भएको छु कसैको लागी पारी
तेसैले त भन्छु पहाड भएर जन्मनु पिडा रहेछ
आधीं हुरी लाई रोक्न कठोर मन चाँहीदो रहेछ
रुख लाई जीबन दिन दरिलो छाती चाँहीदो रहेछ
शायद पहाड भएर जन्मनु दुर्दशा रहेछ
अशिक्षा रहेछ पहाड ,थोरै मान्छे सँग नजिक हुन खोज्ने
एक्लासे जीबन रहेछ पहाड,
सुरक्षा गर्नै नसके पनी हर घडी उभिनै पर्ने सीपाही जसतै रहेछ पहाड भएर जन्मनु,
शायद नदी हुन पा’को भए सलल बग्थे होला
हिमाल हुन पा’को भए निश्चल हुन्थे होला
तेसैले लाग्छ पहाड भएर जन्मनु पिडा रहेछ
शहर बन्न खोज्ने रहर रहेछ पहाड
लामो यात्रामा हिंड्नु पर्ने थकान रहेछ पहाड
जरा र जङली काडाहरुको झुण्ड रहेछ पहाड
पहिलाउनै नस्कने मान्छेको सपना भन्दा पनि घन्-घोर रहेछ,
पहाड भएर जन्मनु साच्चै पिडा रहेछ
उजाड बस्ती रहेछ, टूकी बत्ती रहेछ धीप धीप बल्ने
जुनकिरी रहेछ, अनी सधैं पूर्ण चन्द्रमा को कल्पना गर्ने रात रहेछ पहाड
रोग अनी भोक रहेछ पहाड
म पहाड भएर जन्मनु ठुलो दुर्भाग्य रहेछ,
मान्छे भन्लांन "पहाड हुनु गर्ब को कुरा हो पौरख को कुरा हो,
निडर अनी बलियो मन हो, सुन्दरताको उचाई हो"
मान्छे हरु पहाड बन्न सक्दैन्न तेसैले मिठो कुरा गर्छन्
के तिमी पहाड भएर बाँच्न सक्छौ?
स्थीर्!
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Hadley Wickham