फेरी घरको याद आयो
फेरी घर को याद आयो
काठे पुल तर्दै धुलौटे माटो मा खेल्न मन लाग्यो
घासे चौर मा उफ्रदै बगर् बगर् दौडन मन लाग्यो
फुल्दै गएको मेरी आमा को कालो कपाल केलाउन मन लाग्यो
यसपटक फेरि घर को याद आयो
बाक्लिदै गएको मेरो गाउ ,पातलीदै गएको परिवार भेट्न मन लाग्यो
एकै छिन घर गोठ को स्याहर सम्भार् गर्न मन लाग्यो
कमजोर बन्दै गएको मेरा बा को आखा को दीर्श्य बन्न मन लाग्यो
यसपटक फेरि घर को याद आयो
को हो को हो गर्दै गीत गाउने कोएली चरी लाइ जिस्काउन मन लाग्यो
छाना भरि रमाएका परेवालाइ भुर्र् उडाउन मन लाग्यो
यस पटक फेरि घर को याद आयो
पीर्कामा बसेर मीलीजुली तातो भात खान मन लाग्यो
गाइ बाख्रा को म्या म्या बा बा सुन्न मन लाग्यो
फैलिदै गयेको शान्ती र बाटो हेरि बसेका लाइ भेट्न मन लग्यो
यस पटक फेरी घर को याद आयो,
हात खुट्टा हिलो मैलो बनाउन मन लाग्यो
अलीकती पसीना मेरै माटो मा चुहाउन मन लाग्यो
एकै छिन भए पनि मेरै गीतमा नाच्न मान लग्यो,
यस पटक फेरि घर को याद आयो
आज कसैको मेलो मा जान मन लाग्यो
पालाको पैचो तीर्न मन लाग्यो
पर्खी बसेकी मेरीउनी लाइ पछाडि बाट आखा छोपन मन लाग्यो
बिर्सदै गएका हरुलाइ सम्झदै गाउ पुग्न मन लाग्यो
छुन मन लाग्यो,
पसिनाले निधार धुन मन लाग्यो,
जुन सगै एकै छीन खेल्न मन लाग्यो
यस पटक फेरी घरको याद आयो
By Sahadev Poudel
Good poem
Comment by Shukra — March 23, 2009 @ 6:48 am