मरुभूमि जिन्दगीमा तिमी, बादल बनी गड्ग़डायौ
बर्षन्छौ की भन्दा भन्दै तिमी आकाश मै बिलायौ
काडै कांडा जिन्दगीमा तिमी फूल बनी मुस्कुरायौ
सुबाश छर्छौ की भन्दा भन्दै तिमी झरेर नै गै’गयौ
अन्धकार जिन्दगीमा तिमी उजेलो बनी झुल्कियौ
झिलिमिली पार्छौ की भन्दा भन्दै तिमी साँझ बनी ढल्कियौ
मरुभूमि जिन्दगीमा ………..
–माटो र मन
By Sahadev
म मनको कुरा गर्छु.
तिमी माटोको कुरा गर्छौ,
समग्रमा हामी मन भित्र ,
माटो बोकी हिड्छौ !
म किनाराको कुरा गर्छु.
तिमी छालहरुको कुरा गर्छौ.
त्यहि हजारौ छाल भित्र,
हामी आफुलाई खोज्छौ!
हामी जीबनको कुरा गर्छौ.
जीबन भित्रको जीबन खोतल्छौ
र त रुख,पात,बतास हुदै
पहाड़ भित्र बिलीन हुन्छौ.
अनि कहिले सागर मन लिएर
छाल बन्दै उन्मुक्तिको बाटो नाप्छौ,
र फेरी मन भित्रको माटो खोज्छौ!
म स्वतन्त्रताको कुरा गर्छु,
तिमी उडी हिड्ने कुरा गर्छौ.
र त्यही स्वतन्त्रता र उडी हिड्ने रहरले,
छाल बन्दै फेरी किनारामा ठोकिन्छौ!
म जीबन संघर्षको शृंखला थप्छु
तिमी भावनाले आँशु खसाली मन पखाल्छौ,
र आफुलाई त्यहि भब सागरमा मिसाउछौ
अनी छाल बन्दै फेरी उन्मुक्तिको बाटो खोज्छौ !
यहाँ,सागर र मन,मन र माटो,
तिमी र म
सबै एकै हुन!
कोही कोही किनारा सम्मको यात्रा तय गर्छन,
र किनारमा भिज्दै सुक्दै गरेको बालुवामा
पानी हराए जस्तै बिलीन हुन्छन्!
अनि थोरै कोही किनारा भन्दा बाहिरी संसारको कल्पना गर्छन,
र बादल बर्षा बनी निश्चल आकाश बाट झर्दै
धर्तिमा बिलीन हुन्छन् …..
र माटोमा मन बिसाउछन !!
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Hadley Wickham