नेपाल बन्दमा फस्यो की,
हुलदंगामा पो परयो?!
खडेरीले सुक्यो की,
न बाढी पहिरोमा पो बग्यो?!
मनबार छाड़ी बसाई सर्यो की,
बेमौशममै झरयो?!
डडेलोमा डड्यो की ,
न हावा हुन्नरी संगै उडयो?!
कतै ग्रहणले छेक्यो की,
न रावणले पो हरयो?
एउटा शान्तिको फूल फूलेको थियो,
लौन कता परयो परयो?
By सहदेव
New York City,
July28th
सूर्योदय भएको छ
सूर्योदय भएको छ..
अब बिस्तारै उठेर बाटोघाटो सफासुग्घर गर्नुछ
भद्रगोल सरसामान मिलाउनुछ
धुलोमैलो पूछपाछ गर्नुछ..
येताउता परेका मनलाई सम्हाल्नुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ ….
सूर्योदय भएको छ.
अब बिस्तारै फुलबारी गोडमेल गरी स्याहर्नुछ
आँगनभरी लागेका झारलेऊ उक्काउनुछ
मधुरो हुदै गएका बत्तीहरु हेरफेर गर्नुछ
चराचुरुन्गीलाई चारा आहार हाल्नुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ……
सूर्योदय भएको छ..
अब बिस्तारै खरखजाना किन्मेल गर्नुछ..
रित्तिएका दराजहरूलाइ भरीभराउ पार्नुछ ..
बिर्सियौ की भन्नेलाई सन्चै छ? भनी भलाकुसारी गर्नुछ
सुख दुःखका उकाली ओराली सम्झेर मन दह्रो बनाउनुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ……
सूर्योदय भएको छ…
अब बिस्तारै आत्मीय हात समातेर लामो दौड़ दौडनुछ..
थाकेका पसीना सुकाउनुछ..
मधुर संगीतमा आफैलाई बगाउनुछ
मौनतामा चुपचाप आफैलाइ सुन्नुछ
साँझ संगै आँखा चिम्लेर
आज हामी आफै भित्र हराउनु छ…
By Sanu
एउटी सानी चरी
एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई ..
कसैलाई खोजे जस्तो गरी आँखा डुलाई ..
आँखामा आँखा मिल्दा खुबै लजाई ..
चिर बीर गर्दै जीबन सुनाई..
सानी चरीले मेरो मन भुलाई …
एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई…
पिंजडामा राख्लाकी भनेर खुबै डराई ..
पिंजडा छैन भन्दा कस्तो रमाई!..
दुःख पीर लुकाई प्रेम बर्षाई ..
जीबन जंगल तीर एकै छिन डुलाई..
सानी चरीले मेरो मन भुलाई…
एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई…
झरेका पतिंगरको एक रास उठाई ..
जीबनको रित यही हो भन्दै गीत गुनाई ..
फेरी आउछु भन्दै मागी बिदाई …
एउटी सानी चरी भुर्र उडी …
आँखा मेरो भिजाई …
सानी चरीले मेरो मन भुलाई…
By sahadev
New York City
July 3rd
Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Hadley Wickham