ए हजूर ढोका खोल्नुस न!
ए हजूर ढोका खोल्नुस न!
ढक!ढक!!ढक!!!
ए हजूर ढोका खोल्नुस न!
बर्षौ देखि बाहिर उभिएको छु
पीर चिन्ताको पोका पन्तराहरू भिरेको छु,
पाहड देखि मरुभूमि हुदै
हिमाल देखि गहिरा गहिरा सागर र सुरुन्गहरू
पार गरेर आई पुगेको छु
कयौ "म"हरु सागरमा डुबेको छु
मरुभुमिमा सुकेको छु,
पाहडहरुमा बिलीन भएको छु ,
ए हजूर एउटा सुख सपना देख्नलाई ढोका खोल्नुस न!
**
आए हुन्थ्यो जस्तो गरेर मूल ढोका खोल्नु भो,
आगनमा छिरे पछि न’चिने झै गर्नु भो ,
बर्षौ भो हजूर तारा गनी बसेको,
हजुरको घरबारी गोड़मेल गरेको
पसीना बगेका छन…. यौबन बगेका छन!
रातको सितले भिजयो हजूर
असिना पानीले चुट्यो
ताता घामका किरनहरूले डडियो..
हिउहरुमा कठायग्रींए हजूर
एउटा न्यानो सपना देख्नलाई ढोका खोल्नुस न!
***
हजुरले नै भन्नु भा हो…
हामी इश्वरका समान श्रृस्टि हौ भनेर
रंग भेद हुनु हुन्न
सपना देख्नु पर्छ..खुशीको खोजी गर्नु पर्छ..
यो मेरो मात्रै होइन .
हामी सबैको हो…
मिली जुली बनाउनु पर्छ ..
बाढि चुढि लिनु पर्छ ..
हजुरले नै सिकाउनु भा’हो..
तेसैले त हजूर
सपनाको भारी बोकेर आइयो
तर हजूरले भनेको र मैले भोगेको कस्तो फरक पाइयो.
लौन ..हजूर भीत्र बसेर कुरा गरौ
ढोका खोल्नुस न!
**
म कुनै आतंक बादी/ अपहरण कारी होइन.
म एक एलियन हु
आफ्नो देशको पीर बोकर आएको छु..
गाउ घरको ऋण बोकेर आएको छु..
हजुरको कुनै बिगार नगरी..
आफ्नो संसारमा ख़ुशी जम्मा गरेको छु
हजुरकै आदर्शको पछि लाग्दा
मैले मेरो आदर्श बिर्सेको छु..
बर्षौ बर्ष हजुरको आगनमा टहलिदा
म आफ्नो आगनमा बिरानो भएको छु..
लौन हजूर अब मलाई "म" भएर बस्न दिनुस
ढोका खोल्नुस न हजूर..
**
ठीकै छ हजूर नखोल्ने भए
बहिर किन बर्षौ कुराउनु भो?
आगनिमा भीड़ बड़े पछि किना "जा"
भन्नु भएन ?
आशाको किरण बा’ले जस्तो गर्नु भो..
सान्त्वनाको स्वर बोले जस्तो गर्नु भो..
सम्झनुस त हजूर….
हजूर पनि त सागर तरेर नदी नाला…
पाहड र मरुभूमि हुदै
आउनु भा’ हो..
अहिले हजूर भीत्र
म अलपत्र!
हजुरको समान अबसरको कुरो अली मिलेन!
लौन हजूर ढोका खोल्नुस न!
"ढोका खुलेको छैन…..संघर्ष जारी छ"
~सहदेव पौडेल
New York City, August 2009
