सहदेव र श्रृजना ~World of Words by Sahadev~

…तर माया नगर नभन

सजाए दिनुनै छ भने
निर्जन पाहाड तिर जा भन
ढुंगे युगमा बाच भन
काँडे तार वा एम्बुशको बाटो हिड भन
युद्ध मैदानमा लड भन..
तर.. माया नगर नभन !

यात्रामा अबरोध बने.
कुजो बनोस भन..
मायाले स्पर्श गरे..
प्यारालैसिस होस् भन..
आँखामा सजाए .
दृस्टी बिहिन होस् भन..
तर माया नगर नभन…

सपनीमा देखे,
हररात जाग्राम बस भन..
सम्झनामा अल्झे
अल्जाइमर्स होस् भन..
आशु बनेर खसे .
सारा सरिर सुकोस भन
तर माया नगर नभन…

आगमननै पिडा हुन्छ भने.
अदृश्य बनोस भन..
बोलि बिझ्छ भने
जिब्रो नचलोस् भन..
स्वास प्रस्वास अनुभन हुन्छ भने
मुर्दा बनोस भन…
सारा शरीर नै ब्यबधान भए
खरानी बनोस भन…
तर माया नगर नभन….

By Sahadev Poudel
New York City
Nov 8th 2009

तिमी हुनुको अर्थ
शहरमा आन्दोलनको हुलदंगानै मच्चोस या..
गाउघरमा हावा हुन्नरीले घरबारी उडाओस..
सुनामीले सारा बस्ती बगाओस या..
भूकम्पले पहाडहरु डगमगाओस ..
बिस्व युद्दमा सबै लडून मरून या..
बसन्तमा फुल्नुपर्ने सारा रुखपात झरुन..
पुर्णिमाको चन्द्रमा हराएर हररात औशिनै बनोस या..
हुनु नहुनु सारा बिपत्ति एकै साथ बर्शोस…
यदि तिमी साथ छौ भने …
यी सब बिपत्तिहरु अनाथ छन्…
तिमी हुनुको अर्थ..
by Sahadev
New York City

खै के भनु
आज दिपावलीको दिन भएर होला
धेरै दिनदेखी बन्द भएको यो आँखा
आज उघ्रिन लागेको छ
शायद लाहुरे दाईको सम्झनाले होला
गुलाबको काँडाले घोचेर होला
सयपत्री फुलको बासनाले होला
म त अनायस झस्किन पुगेछु
चारैतिर अंध्यारो नै अंध्यारो देख्छु
यो टुहुरो समाजको चिच्याहट आवाज यो कानले सुन्छु
तै पनि मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
लाहुरे दाई लाहुर गएको पनि ८८ बर्ष भई सकेछ
यहाँको बनले पनि ८८ बसन्त पार गरिसकेछ
लाहुरे दाईको कबिताका मसीहरु पनि उडी सकेछ
उसको दौरा सुरुवाल पनि फाटेर पुरानो भईसकेछ
झन अहिले त उसको नाम नै मेटिन लागि सकेछ
यस्तो दु:खद अवस्थामा पनि
मेरो कोमल आँखाहरु उघ्रिन लागे जस्तो छ
म यो कलम उठाएर "युद्ध जारी छ" भन्न लागे जस्तो छु
उसको आधा सताब्दीको उमेर पनि मेरो जीवनमा जोड्न लागे जस्तो छु
अनि यो बन्द भएको आँखालाई पनि
अब म रंगिन संसार देखाउन उघ्राउदैछु
लाहुरे दाईले लेखेको कबितामा उठेको मसिमा
म मेरो नयाँ मसिले पुरानो अक्षर लेख्दैछु
लियोनार्दो दा भिन्चीले छाँया पारे जस्तै
म पनि यो काँचो कागजको नेपाली अक्ष्यरमा छाँया थप्दैछु
कुहिरो र अन्धकार रातको समयमा म मेरा आँखा मिच्दै
इनार, कुवा, सडक, मैदान र झेलखानाको छेउमा गएर यो आँखा उघार्न लागेको छु
सबैलाई सोध्धै हिड्छु- "यहाँ बाँच्न र मर्न कस्तो छ?"
उनीहरुको उत्तर सुन्छु- "यहाँ बाँच्न र मर्न धेरै सस्तो छ"
यस्तै कुरा सुनेर होला मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
लाहुरे दाईलाई बाँच्न यहाँ,
काशी, बनबास, झेलखाना र मसानघाट धाउनु पर्यो
मलाई पनि बाँच्न यस्तै यस्तै गरी चाहर्नु पर्ने त होइन?
तर मलाई लाग्छ-
"मेरो पनि यो जीवन आधा सताब्दी मै बित्ने त होइन?"
"यो रहर लाग्दो जीवन कसैले खोस्ने त होइन?"
धेरै कराउँछु- "लाहुरे दाईलाई खोज्ने त होइन?"
तर उत्तर केवल हावा "सुइय गर्छ"
प्रत्येक बार लाहुरे दाईको सम्झनाले सताइरहन्छ
सम्झनाले छट्पटिएको मेरो आँखा अब उघ्रिन लागे जस्तो छ
तर मेरो लाहुरे दाई मलाई सम्झेर कहिल्यै आउँदैनन्
आउँछन्, मेरो लाहुरे दाई हरेक बर्ष यही समयमा यही आउँछन्
बिडम्बना भनु कि या नियती केवल उनको फोटो मात्र
मेरो लाहुरे दाई कोही होइनन् तर एक लक्ष्मी हुन्
उनी यहाँ आएपछि मेरो धन होइन,
मेरो मन बढ्छ।
लाहुरे दाईको सम्झनामा दुई शब्द बेलुनमा भरेर पठाउँछु
"तपाईं लाई कस्तो छ?"
अब, धेरै समय बाँकी छैन, मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ
केवल लाहुरे दाइको रुप, गुण, बिद्या र एश्वर्यलाई हेर्न
अनि केवल लाहुरे दाईको बिडो थाम्न
त्यसैले त भन्दै छु-
"मेरो आँखा उघ्रिन लागे जस्तो छ।"

-सहदेब पौडेल

कक्षा- १०
रोल नं- २
मिती २०५१/१/८ बिहीवार ११: ३९ बजे
his poem is written by Sahadev..He wrote and recited this poem about 14yrs ago..to be exact..BS 2051/1/8 on the occasion of 88th Birthday of Mahakabi Devkota…He recited this poem after 14yrs..yesterday on the 101 Birthday of Mahakabi Devkota..
-http://www.usnepalonline.com/literature/poetry-mero-aakhaa-ughrina-laage

Hello Sir! Please Open the Door!

By Sahadev Poudel

Translation by Sanu Ghimire

**

Knock! Knock!! Knock!!!

Hello Sir!

Please open the door!

I been waiting for years and years,

Carrying the heavy luggage of anxiety and fear,

From hill to desert, warren

From mountain to ocean, warren

Crossing all the barriers, 

Several like mine had plunged in oceans.

Several like mine dissolved in the hills.

To make a pleasure dream to come true

Please open the door!

**

You opened the main gate with warm invitation

But now you are pretending to give the recognition

I been counting the stars for years

Watering your garden with my sweats

Planting my youth energy and fate

I drenched with night dew

I hit with a rainstorm

Burnt in the hot sun

Shrunk in the snow

For warm dream to come true

Please open the door!

**

You said:

"All men created equal by god.

We all are similar

No discrimination

Everybody deserve the dream and joy

This is not only mine

It belongs to all

We all are responsible

For its rise and fall

You taught that

We all have to build up it

And get the same share"

So Sir!

I am here with trance and expectation

For the start of conciliation

Please open the door!

**

I am not rebel or abductor

I am just an alien, a peaceful creature

I have arrived here with disquiet of nation

Taking the loan of home,

Without hurting you

I have collected happiness at my own

Following your ideology

I have forgotten my ideology

Rambling in your yards for years

I am becoming a stranger in my yard

Hello Sir!

For the respect of human being

Please open the door

**

It’s all right Sir

If you are not opening the door

But why did you make to wait for years?

After increasing the crowd in portico

Why did not you ask to return to domicile with cheers?

Now your words are heavy for me

Really, your promise is weighty for me

For the sake of your promise

Please Sir! Open the door

**

Remember that:

You also have come crossing the hills, desert and rivers

Similar to me, fighting with many barriers

Now you are inside

I am outside

Equality of opportunity is not implemented

I am still waiting with hope and anticipation

For offering me to stay inside,

For the respect of equality

Please open the door

**The door has not opened yet………… The struggle is going on**

ए हजूर ढोका खोल्नुस न!

ढक!ढक!!ढक!!!
ए हजूर ढोका खोल्नुस न!
बर्षौ देखि बाहिर उभिएको छु
पीर चिन्ताको पोका पन्तराहरू भिरेको छु,
पाहड देखि मरुभूमि हुदै
हिमाल देखि गहिरा गहिरा सागर र सुरुन्गहरू
पार गरेर आई पुगेको छु
कयौ "म"हरु सागरमा डुबेको छु
मरुभुमिमा सुकेको छु,
पाहडहरुमा बिलीन भएको छु ,
ए हजूर एउटा सुख सपना देख्नलाई ढोका खोल्नुस न!

**
आए हुन्थ्यो जस्तो गरेर मूल ढोका खोल्नु भो,
आगनमा छिरे पछि न’चिने झै गर्नु भो ,
बर्षौ भो हजूर तारा गनी बसेको,
हजुरको घरबारी गोड़मेल गरेको
पसीना बगेका छन…. यौबन बगेका छन!
रातको सितले भिजयो हजूर
असिना पानीले चुट्यो
ताता घामका किरनहरूले डडियो..
हिउहरुमा कठायग्रींए हजूर
एउटा न्यानो सपना देख्नलाई ढोका खोल्नुस न!
***
हजुरले नै भन्नु भा हो…
हामी इश्वरका समान श्रृस्टि हौ भनेर
रंग भेद हुनु हुन्न
सपना देख्नु पर्छ..खुशीको खोजी गर्नु पर्छ..
यो मेरो मात्रै होइन .
हामी सबैको हो…
मिली जुली बनाउनु पर्छ ..
बाढि चुढि लिनु पर्छ ..
हजुरले नै सिकाउनु भा’हो..
तेसैले त हजूर
सपनाको भारी बोकेर आइयो
तर हजूरले भनेको र मैले भोगेको कस्तो फरक पाइयो.
लौन ..हजूर भीत्र बसेर कुरा गरौ
ढोका खोल्नुस न!
**
म कुनै आतंक बादी/ अपहरण कारी होइन.
म एक एलियन हु
आफ्नो देशको पीर बोकर आएको छु..
गाउ घरको ऋण बोकेर आएको छु..
हजुरको कुनै बिगार नगरी..
आफ्नो संसारमा ख़ुशी जम्मा गरेको छु
हजुरकै आदर्शको पछि लाग्दा
मैले मेरो आदर्श बिर्सेको छु..
बर्षौ बर्ष हजुरको आगनमा टहलिदा
म आफ्नो आगनमा बिरानो भएको छु..
लौन हजूर अब मलाई "म" भएर बस्न दिनुस
ढोका खोल्नुस न हजूर..
**
ठीकै छ हजूर नखोल्ने भए
बहिर किन बर्षौ कुराउनु भो?
आगनिमा भीड़ बड़े पछि किना "जा"
भन्नु भएन ?
आशाको किरण बा’ले जस्तो गर्नु भो..
सान्त्वनाको स्वर बोले जस्तो गर्नु भो..
सम्झनुस त हजूर….
हजूर पनि त सागर तरेर नदी नाला…
पाहड र मरुभूमि हुदै
आउनु भा’ हो..
अहिले हजूर भीत्र
म अलपत्र!
हजुरको समान अबसरको कुरो अली मिलेन!
लौन हजूर ढोका खोल्नुस न!
"ढोका खुलेको छैन…..संघर्ष जारी छ"

 ~सहदेव पौडेल

New York City, August 2009

….तर अल्झे तिम्रो मायामा!

हिड्दा हिड्दै ठेस लागे जस्तो,
लड्न त लडिन …तर अल्झे तिम्रो मायामा!

बोल्दा बोल्दै प्रित बसे जस्तो,
समिप त पुगिन..तर अल्झे तिम्रो मायामा!

कुर्दा कुर्दै बिहानी भए जस्तो
आशा त साचिन..तर अल्झे तिम्रो मायामा!

हेर्दा हेर्दै आँखा टोलाए जस्तो,
बोल्न त सकिन…तर अल्झे तिम्रो मायामा!

हास्दा हास्दै मोहनी लागे जस्तो,
साइनो त गासिन…तर अल्झे तिम्रो मायामा!

पिउदा पिउदै गिलास रित्तिए जस्तो,
नशा त लागेन..तर अल्झे तिम्रो मायामा!

लेख्दा लेख्दै शब्द हराए जस्तो,
प्रेम पत्र त कोरिन..तर अल्झे तिम्रो मायामा!
**********
सहदेव पौडेल
न्यु योर्क
अगस्ट १७
(सुन्नु होला हिमाली स्वरहरु अनलाइन रेडियो)
sahadev’s more creation on http://www.eworld.blogsome.com
Himali Sworharu Radio at http://www.nepaliradio.org
be in touch!

):मौनता:)~
आधि आएको छैन,हुरी चलेको छैन
किन हुन्छ दियो निभ्ला निभ्ला जस्तो.. ?

बादल मडारेको छैन,बिजुली चम्केको छैन
किन हुन्छ पानी पर्ला पर्ला जस्तो…?

कथा सुनेको छैन,ब्यथा बुझेको छैन..
किन हुन्छ आशु झर्ला झर्ला जस्तो..?

सागर तरेको छैन,गहिराइमा पुगेको छैन
किन हुन्छ मन डुब्ला डुब्ला जस्तो ..?

आँखा बोलेको छैन,स्पर्श गरेको छैन.
किन हुन्छ जीबन बित्ला बित्ला जस्तो..?
by Sahadev Poudel
New York City
August 10th
http://www.eworld.blogsome.com
http://www.sahadevision.com

नेपाल बन्दमा फस्यो की,
हुलदंगामा पो परयो?!
खडेरीले सुक्यो की,
न बाढी पहिरोमा पो बग्यो?!

मनबार छाड़ी बसाई सर्यो की,
बेमौशममै झरयो?!
डडेलोमा डड्यो की ,
न हावा हुन्नरी संगै उडयो?!

कतै ग्रहणले छेक्यो की,
न रावणले पो हरयो?
एउटा शान्तिको  फूल फूलेको थियो,
लौन कता परयो परयो?

By सहदेव
New York City,

July28th

सूर्योदय भएको छ

सूर्योदय भएको छ..
अब बिस्तारै उठेर बाटोघाटो सफासुग्घर गर्नुछ
भद्रगोल सरसामान मिलाउनुछ
धुलोमैलो पूछपाछ गर्नुछ..
येताउता परेका मनलाई सम्हाल्नुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ ….

सूर्योदय भएको छ.
अब बिस्तारै फुलबारी गोडमेल गरी स्याहर्नुछ
आँगनभरी लागेका झारलेऊ उक्काउनुछ
मधुरो हुदै गएका बत्तीहरु हेरफेर गर्नुछ
चराचुरुन्गीलाई चारा आहार हाल्नुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ……

सूर्योदय भएको छ..
अब बिस्तारै खरखजाना किन्मेल गर्नुछ..
रित्तिएका दराजहरूलाइ भरीभराउ पार्नुछ ..
बिर्सियौ की भन्नेलाई सन्चै छ? भनी भलाकुसारी गर्नुछ
सुख दुःखका उकाली ओराली सम्झेर मन दह्रो बनाउनुछ
अनि आँखा चिम्लेर एकै छिन आफै भित्र हराउनुछ……

सूर्योदय भएको छ…
अब बिस्तारै आत्मीय हात समातेर लामो दौड़ दौडनुछ..
थाकेका पसीना सुकाउनुछ..
मधुर संगीतमा आफैलाई बगाउनुछ
मौनतामा चुपचाप आफैलाइ सुन्नुछ
साँझ संगै आँखा चिम्लेर
आज हामी आफै भित्र हराउनु छ…

By Sanu

एउटी सानी चरी

एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई ..
कसैलाई खोजे जस्तो गरी आँखा डुलाई ..
आँखामा आँखा मिल्दा खुबै लजाई  ..
चिर बीर गर्दै जीबन सुनाई..
सानी चरीले मेरो मन भुलाई …

एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई…
पिंजडामा राख्लाकी भनेर खुबै डराई ..
पिंजडा छैन भन्दा कस्तो रमाई!..
दुःख पीर लुकाई प्रेम बर्षाई ..
जीबन जंगल तीर एकै छिन डुलाई..
सानी चरीले मेरो मन भुलाई…

एउटी सानी चरी भुर्र उडदै
बगैचामा आई…
झरेका पतिंगरको एक रास उठाई ..
जीबनको रित यही हो भन्दै गीत गुनाई ..
फेरी आउछु भन्दै मागी बिदाई …
एउटी सानी चरी भुर्र उडी …
आँखा मेरो भिजाई …
सानी चरीले मेरो मन भुलाई…

By sahadev
New York City
July 3rd

हजूर बा भन्नु हुन्छ…
By Sahadev
यात्रामा मन पट पट फूटन सक्छ,
बाढी पहिरोले मन बगाउन सक्छ ,
आन्दोलनमा असफलताको ढुंगा मुड़ा खा’को हुन सक्छ,
हजूर बा भन्नु हुन्छ "हीडने मान्छे लड़न सक्छ" !

यात्रामा मन ,
बारम्बार हराउन सक्छ,
डडेलोले सपनाहरु डडाउन सक्छ,
युद्ध्मा चोट पटक ला’को हुन सक्छ,
हजूर बा भन्नु हुन्छ " दुखेको मनलाई मलहमको सीतलताले सेक्नु पर्छ "

यात्रामा मन
मन भित्र नियंत्रित नहुन सक्छ,
मृग तृष्णाले यता उता दौडाउन सक्छ
चोइटा चोइटा मन टुक्र्या हुन सक्छ
हजूर बा भन्नु हुन्छ," आफ्नो बाटो आफै बनाउदै हिड्नु पर्छ "
**
New York
June 29th

हजूर बा भन्नु हुन्छ…..Part 2
By Sahadev

हजूर बा भन्नु हुन्छ…..
फलानोले घोड़ा चढे .
आफु धुरी चढ्नु हुन्न
अरुको लागी सोच्नु पर्छ,
आफ्नो ख़ुशी गर्नु हुन्न ..

हजूर बा भन्नु हुन्छ…..
नाच्न नजाने
आगन टेडो भन्नु हुन्न,
भीड़हरुमा तेसै तेसै
भेड़ो जस्तो बन्नू हुन्न ….

हजूर बा भन्नु हुन्छ….
नजाने गाउको
बाटो तेसै सोध्नु हुन्न
घुम्दै फिर्दै जहा पुगेनी
आफ्नो माटो भुल्नु हुन्न

हजूर बा भन्नु हुन्छ…
न चिन्ने मान्छेलाई
मन मुटु दिनु हुन्न.
मन मुटु दिए पछि
दोमनमा बस्नु हुन्न
***
New York City
June 29th 2009

यो कस्तो प्रेम तिम्रो!

By Sahadev Poudel

पश्चिमतिर,
सहदेब पौडेल
न्युयोर्क

 पश्चिमतिर,

चराहरू चाराको खोजीमा निस्कन्छन.
सामाजिक प्राणीहरु बसाई सर्छन
किनभने पश्चिममा
चारा छ बॉस छ भनिन्छ

पश्चिमतिर,
छालाका रंगहरू छ,
बुझ्ने नबुझ्ने भाषा  भंगीमा छ
किनभने पश्चिममा
सभ्यता छ संस्कृति छ भनिन्छ

पश्चिम तिरै,
रोल्पाका गाऊ बेशी छ,
बाटो घाटो बिनाको कर्णाली छ
किन भने पश्चिममा
नदेखिने डर बसेको छ भनिन्छ

पश्चिमतिर,
बलुवाका घरहरू छ,
समुन्द्रिक सपनाका लहरहरू छ
किन भने
पश्चिममा भबिश्य छ भनिन्छ.

पश्चिमतिर,
दिन पहेलिदै गएको छ,
थकानहरु पसिना बन्दै  पग्लेको छ,
पश्चिम बिश्राम गर्न खोज्दै  छ रे!
किन भने पश्चिममा
साँझ परेको छ.

"शिर्षक" ~तिमीनै राख

म तिम्रा ब्यथाहरू संगालेर अब कुनै कथाहरु लेख्ने छैन,
भावनामा खेलेर कबिता बुन्ने छैन,
तिम्रा आंखाका सीतहरु बटुलेर
प्रतियोगीतामा सहभागी हुन कुनै गीत लेख्ने छैन.

म तिम्रा हिउ~मनहरुलाई अब क्रूर~मसिले लतपताउने छैन,
बनावटी शब्दाकार उपहार पठाउने छैन
काला प्रेमाछरको अलंकार बनाएर,
तिम्रो मन~राज्यमा प्रीति आक्रमण गर्ने छैन,

अब म
सके सम्म तिम्रो हराएको "दिनको" खोजी गर्ने छु,
आकाश~गंगामा छोपिएको तिम्रो "जून" खोतल्ने छु,
धरातलमा कतै छौ भने म मायाले अंगाल्ने छु.
बादलू आकाशबाट प्रेमबर्षा गराउने छु ,
र तिमीले भनेको तिम्रो "अन्धकार" जीबनलाई
म संग भएको प्रेमदियोले उजिलाउने छु,
बस् "उजेलो" बनाउने छु,

@मायाधिकार तिमी र म मा सुरछित
By Sahadev Poudel
New York City
http://www.nepaliradio.org

म
म कागको हुलमा बकुल्ला बन्छु भन्थे
तर  कागेहरुले मलाई काले बनाईदिए,

म लाटोको देशमा गांडो तन्नेरी हुन्छु भन्थे
तर लाटाहरुले मलाई झनै   बुंगो   बनाईदिए,

म लंगडाको देशमा खुट्टा खोच्याउदिन भन्थे
तर लंगडाहरुले मलाई झनै कुजो बनाईदिए

यहाँ म
म भएर ज्युन  सकिन किन भने तिनीहरूले मलाई तिनिहरू बनाईदिए
त्यसैले आज म ,
म हुन नसकेर  नै म भएको छु.

By Sahadev Poudel

पर्ख, नेपाल आमा! म  आउदै छु
थाहा छ तिमीले कुरेको धेरै भो,
औशीको रातमा हराएकी पनि बर्षौ भो,
कोही आउलानकि भनी बाटो हेरेकी उहेल्यै हो,
पर्ख म   आउदै छु !

तिमीलाई पूर्ण चंद्रको उजेलो ल्याउदै छु
पाखा पखेरामा बिकास फुलाउने योजना बुंन्दै छु
तिम्रा  बादलु  निधारमा आशाको बिऊ उमार्दै छ
पर्ख अब म  आउदै  छु
गाउबेशिलाई जोड़ने पुलको समस्या सुल्झाउने छु
रोई बसेकी  सबै आमालाई  सुम्सुमाउने छु
ओइलाएकि फुलबारीलाइ गोड्मेलगरी बिउताउने छु
हो त्यसैले त भन्दै छु म  नेपाल आउदै छु

मेरा जान बुझका  अनुभव तिम्रो पखामा रोप्ने छु
पहाड़को  ढ़ुन्गा माटोमा राम्रो नेपाल खोप्ने छु
बर्शौदेखी भुलेको तिम्रो काखमा रमाउदै
म तिम्रो आँखा वारी परी नाच्ने छु
लौ अब चिन्ता नगर म  आउदै छु
बहिरा हेर त  हो म …. उ त्यो चन्द्रमा झै
पूर्ण चन्द्र भएर  तिम्रो अँधेरी रातलाई जुनेली बनाउदै
एता उता हराएका  ताराहरुलाई  आऊ है आउ है   चम्क भन्दै
म  नेपाल आउदै छु

कसरी?

तिमी हास्नु भन्छौ म  हासु कसरी?
जीबनका गीतहरु म गाऊ कसरी?
          एक्लै हिड़्दा हराउछु  म जहिले पनि
             भीड़हरुमा तिमीलाई खोजू  कसरी?

दुख पीडा बिर्सनु भन्छौ म बिर्सु कसरी?
अँध्यारोमा  आंशुहरु म लुकाऊ कसरी?
                एक्लै हिड्दा हराउछु म  जहिले पनि
                  भीड़हरुमा तिमीलाई खोजू कसरी?

 जे हुन्छ राम्रै हुन्छ भन्छौ तर हुन्छ कसरी?
ख़ुशीहरु बसाई सरिसके  फर्कन्छन कसरी?
          एक्लै हिड्दा हराउछु म  जहिले पनि
                  भीड़हरुमा तिमीलाई खोजू कसरी?

By Sahadev Poudel

http://www.nepaliradio.org

By Sahadev Poudel

म ,
बर्षौ देखि तिम्रो शुभ-कामना गर्दै छु
दीर्घायु र सु-स्वास्थको प्रार्थना गर्दै छु
आज यो घडीमा एक पटक टक्क अडिएर तिमीलाई हेर्न मन लागेको छ..
बुझ्न मन लागेको छ…
मेरा शुभकामनाका प्रभाबहरु पढन मन लागेको छ.!

मैले सम्झे सम्म तिम्रो सु-स्वास्थ्यको कामना गरी रहेछु
सर्वे:भवन्तु:सुखिन: जपी रहेछु ,
तर तिमी पल पल कमजोर बन्दै गई रहेछौ,
शुभ लाभले बास गरोस चाहना यही गरी रहेछु ‘
तर अपहरण,हत्या र गोलीका छिर्काहरूले तर्साई रहेछन ,
स्वतन्त्र हुनु संसारमा .. कामना यही गरी रहेछु
तर पाईला पाईलामा परिबन्धमा परी रहेछौ!

मेरा निस्वार्थ कामनामा कुनै दोष थिएन
तिम्रो सफलतामा म गर्बनै गर्थे
किनकी,
तिम्रो सुख …मेरो शान्ति थियो
तिम्रो स्वतन्त्रता …मेरो संसार थियो
तिम्रो दीर्घायु ….मेरो आयु थियो
तिम्रो शान्ति …मेरो सुख थियो

तर खै त,
मेरो शुभकामनाका प्रभाबहरु?
यदि मेरो शुभकामनामा साच्चै शक्ति भै दिएको भए,
तिम्रो खबर सुनेर म नाच्नु पर्थ्यो,
मिठो उत्साहका गीतहरु लेख्नु पर्थ्यो
तिम्रो तस्बीर हेरेर म आल्हादित हुनु पर्थ्यो
छातिमा राख्दा मन शान्ति हुनु पर्थ्यो
तिमीलाई मेरो शुभकामनाले प्रभाब परेको भए
तिम्रो आलिन्गनमा बाधिदा
मनले ढुक्क अनुभब गर्नु पर्थ्यो
साच्चै शान्ति हुनु पर्थ्यो
थोरै भए पनि शक्ति संचार तिमीबाट सबैले पाउनु पर्थ्यो!

अब भन म के गरु?
यो साल तिम्रोलागी शुभकामनाका
शब्दहरु कोरु की नकोरु?

सफलताले ताली बजाउदा
तिमीसंगै मुस्कुराउन खोजेको हु
जितहरूले माला लगाईदिदा ,
तिमी संगै गीत गाउन चाहेको हु
दुनियाले शोध खोज गर्दा,
तिमीलाई आफ्नै भनी चिनाउन खोजेको हु
"अरु त के नै खोज्या छू र!

सपनीको कुरा गर्दा
तिम्रो स्पर्स नछुटोस भनेको हु
एक बार जिन्दगीमा
तिम्रो माया नगुमोस भनेको हु
हर रात तिम्रा हातहरु मेरो सिरानी बनोस भनेको हु
"अरु त के नै भन्या छु र!

जिन्दगी देखि थाकेको बेला,
तिम्रो छातीमा बिश्राम खोजेको हु
रात बीत्न लागी सक्यो जिन्दगीको,
खाली तिम्रो मनमा जीबन भरको बास मात्र  मागेको हु
‘अरु त के नै माग्या ‘ छु र!

मरुभूमि जिन्दगीमा तिमी, बादल बनी गड्ग़डायौ
बर्षन्छौ की भन्दा भन्दै तिमी आकाश मै बिलायौ

काडै कांडा जिन्दगीमा तिमी फूल बनी मुस्कुरायौ
सुबाश छर्छौ की भन्दा भन्दै तिमी झरेर नै  गै’गयौ

अन्धकार जिन्दगीमा तिमी उजेलो  बनी झुल्कियौ
झिलिमिली पार्छौ की भन्दा भन्दै तिमी साँझ बनी ढल्कियौ
मरुभूमि जिन्दगीमा ………..

–माटो र मन

By Sahadev

म मनको कुरा गर्छु.
तिमी माटोको कुरा गर्छौ,
समग्रमा हामी मन भित्र ,
माटो बोकी हिड्छौ !

म किनाराको कुरा गर्छु.
तिमी छालहरुको कुरा गर्छौ.
त्यहि हजारौ छाल भित्र,
 हामी आफुलाई खोज्छौ!

हामी जीबनको कुरा गर्छौ.
जीबन भित्रको जीबन खोतल्छौ
र त रुख,पात,बतास हुदै
पहाड़ भित्र बिलीन हुन्छौ.
अनि कहिले   सागर मन लिएर
 छाल बन्दै उन्मुक्तिको बाटो नाप्छौ,
र फेरी  मन भित्रको माटो  खोज्छौ!

म स्वतन्त्रताको कुरा गर्छु,
तिमी उडी हिड्ने कुरा गर्छौ.
र  त्यही  स्वतन्त्रता र उडी हिड्ने रहरले,
 छाल बन्दै फेरी किनारामा ठोकिन्छौ!

म जीबन संघर्षको शृंखला थप्छु
 तिमी  भावनाले  आँशु खसाली  मन पखाल्छौ,
र  आफुलाई त्यहि भब सागरमा  मिसाउछौ
अनी   छाल बन्दै फेरी उन्मुक्तिको बाटो खोज्छौ !  
यहाँ,सागर र मन,मन र माटो,
तिमी र म
सबै  एकै  हुन!
कोही  कोही किनारा सम्मको यात्रा तय गर्छन,
र किनारमा भिज्दै सुक्दै गरेको बालुवामा
 पानी  हराए जस्तै बिलीन हुन्छन्!
अनि थोरै कोही किनारा भन्दा बाहिरी संसारको कल्पना गर्छन,
र बादल बर्षा बनी निश्चल  आकाश बाट   झर्दै
धर्तिमा बिलीन हुन्छन् …..
र  माटोमा   मन बिसाउछन !!